สองวันให้หลัง คุณมาหาผม ชมว่าของในห้องเริ่มดูสบายตา ไม่โล่งเกินไป ผมไม่อยากโดนทักเรื่องรสนิยมแต่งห้องด้วยสีฟ้าอ่อนและข้าวของลายนกฮูก จึงชวนคุณคุยเรื่องมาตรฐานด้านเนื้อหาต้นฉบับที่ได้รับมาทางอีเมล
“ผมไม่ว่าอะไรเรื่องต้องเขียนงานที่ส่งเสริมศาสนาหรอกนะ แต่ส่วนตัวไม่ชินกับแนวคิดของคริสต์เท่าไร ช่วยอธิบายให้ฟังพอให้เห็นภาพได้ไหม อย่างน้อยหลัก ๆ ของประเทศนี้คิดยังไงกันบ้างเหรอ”
คุณอธิบายด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทั้งที่เกริ่นว่าคุณก็ไม่ใช่คริสต์ศาสนิกชนที่เคร่ง ไม่เคยศึกษาพระคัมภีร์มากไปกว่าร้องเพลงเกี่ยวกับพระเยซูช่วงประถมถึงมัธยม แต่คุณก็ยังเคยชินกับโบสถ์ มุกตลก คำอุทาน ธรรมเนียมอิงจากระเบียบฝึกคนเข้าโบสถ์แต่เล็ก งานเทศกาลตามวันสำคัญทางศาสนา ความเห็นส่วนใหญ่ของคนในประเทศต่อรัฐวาติกันและการล้อเลียนพระสันตะปาปา ข้อมูลเยอะเสียจนพอหมดสิบนาทีแรก ผมชักมั่นใจว่าตนจะจำได้ไม่หมด ผมขอให้คุณหยุดครู่หนึ่งเพื่อรอผมเปิดคอมพิวเตอร์
คุณตามมายืนเล่าอยู่ข้าง ๆ มีหยุดเองเพียงแค่เพื่อชมผมว่า “อาจารย์ พิมพ์เร็วจัง”
“ส่วนคุณไม่ต้องพูดเร็วขึ้นหรอกนะ” ผมดักคอคุณไว้ก่อน
คุณเล่าต่อ เกี่ยวกับอาหารที่มักโผล่ในละครช่วงคริสต์มาส เครื่องดื่มที่สตาร์บัคส์สาขาในประเทศจะชอบวางขายช่วงเมษายน พฤศจิกายน และธันวาคม
พอถึงเรื่องวรรคภาษาฮีบรูที่คนส่วนใหญ่จะจำกันได้ คุณเริ่มย่อตัวลงนั่งกับพื้น ผมชี้ให้คุณไปนั่งเล่าจากตรงโซฟา
“ไม่เป็นไรครับ ใส่หน้ากากแบบนี้ เกิดผมไปนั่งตรงนั้นจะยิ่งฟังไม่ชัด” คุณพิงเข้ากับลิ้นชักโต๊ะ
“ถ้าอย่างนั้น เอาหมอนมารองแล้วกัน” ผมหมุนเก้าอี้เฉออกด้านข้าง ลุกจะไปหยิบหมอนบนเตียงให้
คุณแตะขากางเกงผม ละล่ำละลักความเกรงใจออกมาเสียลิ้นพัน ผมจึงกลับลงนั่ง ตัดสินใจรีบบันทึกสิ่งที่คุณเล่าได้ให้หมด คุณจะได้รีบลุกไปนั่งบนโซฟาหรือกลับบ้านได้เสียทีหนึ่ง
คุณเล่าต่อ เรื่องความเห็นที่มักเป็นที่ถกเถียงเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ในหมู่วัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ ค่านิยมสังคมเรื่องคนรักเพศเดียวกัน ผมหาเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อนวันออกเดินทาง หลังจากตกลงจะย้ายมา ที่นี่สมรสเพศเดียวกันถูกกฎหมายเพราะกฎหมายสมรสระบุเพียงประเภทบุคคลที่ห้ามสมรสกัน ซึ่งไม่มีระบุถึงระหว่างเพศของบุคคลเลย ทว่าสังคมประเทศนี้สมัยก่อนไม่นิยมชมชอบพระเจ้าเจมส์ที่หนึ่ง ความเห็นต่อผู้เป็นเควียร์แง่ไม่ดีจึงฉวยโอกาสส่งเสียงดังนับแต่นั้น ทุกวันนี้คนส่วนใหญ่ยังมีอคติว่าผู้เป็นเควียร์ควรมีพื้นที่อยู่กันเอง และสงบเสงี่ยมเจียมตัวเมื่ออยู่ร่วมกับคนไม่ใช่เควียร์ บริษัทจัดงานแต่งงานแห่งหนึ่งที่จัดงานแต่งให้คู่แต่งงานเควียร์ใหญ่โตจนเป็นข่าวถึงกับโดนพวกกลุ่มชุมชนคริสต์บางแห่งประกาศชวนคว่ำบาตร บางโรงเรียนอนุญาตให้กลัดเข็มกลัดแสดงสีธงประจำอัตลักษณ์ ทว่าห้ามเป็นเครื่องแต่งกายหรือของใช้ที่ใหญ่กว่าสี่คูณสี่นิ้ว
เงื่อนไขเนื้อหาที่สำนักพิมพ์ได้รับไม่มีข้อห้ามเรื่องตัวละครเควียร์ เพียงห้ามเรื่องมีฉากโจ๋งครึ่มระหว่างเพศใด ๆ และห้ามพูดเรื่องอคติต่อบุคคลที่เป็นเควียร์ในสังคมจริง กรณีต้องการเขียนให้ระบุชัดเจนว่าฉากเป็นสถานที่สมมติ
เคยมีข้อเรียกร้องให้เพิ่มประเภทบุคคลต้องห้ามสมรสเป็นบุคคลระหว่างเพศเดียวกัน ทว่าประชามติไม่ให้ผ่าน น้ำเสียงคุณดูภูมิใจเมื่อพูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงคุณฟังดูภาคภูมิใจ
คุณถามว่าบ้านเกิดของผมเล่าเป็นอย่างไรบ้าง ผมจึงสาธยายเกี่ยวกับประเทศที่ยอมรับได้ทุกอย่าง ถ้าทุกอย่างอยู่ต่ำต้อยกว่าบางอย่าง ถ้าทุกคนต่ำต้อยกว่าบางคน
การตอบเชิงนามธรรมง่ายกว่าเล่าที่มาที่ไป ผมเริ่มต้นไม่ถูก
พ่อของผมเป็นไบเซ็กชวล เขาโดนไล่ออกจากบ้านตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ แต่ได้พี่สาวของแม่ ป้าของผมชวนมาอยู่ที่บ้านด้วยเพราะทั้งสองเรียนห้องเดียวกัน ช่วงนั้นแม่ของผมที่อายุน้อยกว่าสามปีเรียนโรงเรียนประจำ พ่อจึงมักไปค้างบ้านเพื่อนคนอื่นช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แม่กลับบ้าน กระนั้น ถึงพ่อจะเป็นไบเซ็กชวลก็ไม่ใช่หมายความว่าพ่อเข้าใจทุกอย่าง เขาคิดว่ามันเป็นเรื่องผิดยกเว้นเวลาที่คนแบบป้าหรือแม่บอกว่ายอมรับเขา พอผมบอกที่บ้านตอนอายุสิบห้า ว่าผมเองก็คงเป็นไบเซ็กชวลเหมือนกัน พ่อโทษตัวเอง ผมไม่ได้รับความเกลียดชังหรือต่อต้าน แต่ผมได้เห็นว่าพ่อไม่ชอบตัวเอง ผมเลยพยายามเข้าใจให้มากที่สุด มากจนตอบพ่อได้ไม่มีติดขัดว่าพวกเราไม่ผิด จนพ่อหัวเราะ จนเราเล่นเกมทายกันประจำว่าผมกำหนดให้ตัวละครไหนของผมเป็นไบเซ็กชวล
ผมเพิ่งรู้สึกว่าเงียบไปนานเกิน ในห้องไม่มีเสียงใครพูด ไม่มีเสียงผมพิมพ์ “ขอโทษที ผมมัวคิดเรื่องอื่น”
คุณยังนั่งอยู่ที่เดิม แต่นิ้วนางเกี่ยวรอยยับขากางเกงผมเอาไว้ในขณะที่ท่อนแขนของคุณกอดท่อนขาของผม นิ้วชี้และกลางพักบนหัวเข่า ศีรษะของคุณอิงพักกับขาของผม ส่วนมืออีกข้างวางตกบนตัก เปลือกตาปิดสนิท
แปลกคน
ผมลองขยับขาจะแกะออกมา คุณกลับยิ่งดันหน้าเข้ามาหามากขึ้น ท่าทางชวนให้นึกถึงคนที่เอาข้อมือห้อยห่วงในรถไฟฟ้าไว้แล้วยืนหลับ หน้าซบแขนตัวเองไม่มีผิด
ผมได้แต่นั่งมองคุณในแสงอาทิตย์ยามเย็นส่องจ้าเข้ามาอยู่สักพักหนึ่ง

Comments (0)
See all