หนึ่งเดือนหลังจากการโยกย้ายถิ่นฐานชั่วคราว อีเมลขู่ฆ่าก็หากล่องรีบอีเมลใหม่ของผมเจอ

ผมได้รีบอีเมลนี้ตั้งแต่ช่วงทำงานบริษัท เขาเกลียดนิยายของผมทุกเรื่อง เขาไม่ชอบใจบทความที่ผมเขียน เขาเกลียด ‘ญาติที่รัก’ และเกลียดผมที่เอาข้อความเหล่านั้นมาเรียบเรียงใส่ไว้ในทุกบทความ ในสายตาใครสักคนนั้น ผมกับป้าเป็นครอบครัวตัวเสนียดของประเทศ เดิมผมได้รับข้อความพวกนี้จากหลายทาง หลายคน ส่วนใหญ่มาทางข้อความส่วนตัวบนเว็บไซต์เฟสบุค แต่พอผมเปลี่ยนบัญชีใหม่ ก็เหลือแค่รายที่ชอบส่งมาทางอีเมล เขาอ่านงานของผม เขารู้เรื่องวุ่นวายรอบงานของผมทุกอย่าง คนผู้นี้ไม่ชอบขี้หน้าผมอย่างร้ายกาจ ทุกคำบนพื้นหลังขาวให้ความรู้สึกว่าเลือกถ่ายทอดแบบไร้ความลังเล เขาเกลียดผมแบบที่ไม่ต้องเลือกสรรคำ แต่ละวลีที่บรรยายว่าร่างกายผมสมควรถูกกระทำทารุณเช่นไรบ้างแทบไม่ซ้ำกัน ดั่งว่าเขาบันทึกทุกความคิดใหม่ที่ผุดออกมาเวลาอ่านบทความใหม่ของผม

เขาทำให้ผมรู้สึกโดดเดี่ยว ผมคาดหวังว่าคนอย่างเขาคงโดดเดี่ยวกว่าผม เพราะถ้าเขาแบ่งปันความเกลียดชังนี้กับใครได้อย่างลึกซึ้งและเปิดเผย ผมคงกระโดดข้ามความรู้สึกกลัวไปไม่ได้อีกแล้ว