Gözaltına alınmıştım. Bir süre sonra karakola geldik. Oranın emniyet amirinin çok sinirli olduğunu gördüm. Tavırları ve yaklaşımıyla bunu belli etti ve küfürler ederek eşyalarımı alıp beni alt katta bulunan hücreye attırdı. Sona yaklaşıyordum, öyle bir bela açmıştım ki dünyanın başına. İki Polisle yanıma gelip "Ankara'dan seni almaya gelecekler, o zamana kadar buradasın." dedi. Ağlamaya başlamıştım. Amir "Ağlama lan orospu çocuğu, ağlama. Aileme ulaşamıyorum, eğer onların başına bir şey gelmişse gebertirim seni." dedi. "Özür dil..." diyecekken dışarıdan bağırma seslerinin geldiğini duydum. Hepsi bir anda beni bırakıp üst kata çıktı. Bağrışmalar eşliğinde 4 el silah sesi duydum. Korku içinde merakla neler olduğunu anlamaya çalışıyordum. Sanki korku filminde gibiydim. Hayatımda ilk defa bu kadar korkmuştum. Bir süre sonra, hücremin bulunduğu alt kata inilmesine yarayan merdivenlerden birinin geldiğini gösteren ses duyuldu. Birkaç saniye sonra aşağıya biri yuvarlanmaya başladı ve o kişi görüş açıma kadar düştü. Polis'ti ama "İyi misin?" demeye kalmaz ayaklandı ve o an korkuyu iliklerime kadar hissettim. Çünkü şah damarından ısırılmış vaziyette yüzü gözü kan içindeydi. Bana doğru yavaş adımlarla yaklaşıyordu. Pür dikkat ona bakarken biraz daha yaklaşınca hızlıca bana doğru atıldı ve demirliklere doğru yapıştı. Ağzını demirliklerin arasından geçirmiş ben ise kendimi geriye doğru atmıştım. Ellerim kelepçeli olduğu için hiçbir şey yapamıyordum. "Burada kısılı kaldım ve ölücem." diye düşünürken Polis'in anahtarlığını gördüm. Kemerinde asılıydı. Soğukkanlılığımı koruyarak yaklaştım ve anahtarları almayı başardım. Ellerimi açtım ama kapıyı nasıl açacaktım. Bu yürüyen ölü beni kapana kıstırmıştı. Demirliklerin arasından onu yere düşürene kadar tekme attım. Yere düştü ve o arada anahtarlarla demirliklerin arkasından kilidi açmayı başardım. Merdivenlere doğru yöneldim, yukarı çıktım ve o anda 10 - 12 tane yürüyen ölünün bana doğru geldiğini gördüm. Arkamı dönüp hücreye gidecektim fakat aşağıya baktığımda daha demin yere düşürdüğüm yürüyen ölünün merdivenin başında beklediğini gördüm. Resmen kapana kısılmıştım...