ROZDZIAŁ V

Wstałam o 6 i zaczęłam już trochę ogarniać mieszkanie, powycierałam kurze, blaty i poprawiłam poduszki w salonie. Pozmywałam resztki z wczorajszej kolacji i przygotowałam do końca kurczaka – teraz wystarczy go wstawić o 13 do piekarnika i będzie akurat na obiad. Za godzinę jadę do Mike, odwiozę go do pracy i pojadę na szybkie zakupy na rynek. Chciałam kupić trochę owoców aby na deser zrobić mrożony mus owocowy.

Ubrałam się w czarne jeansy i niebieską koszulkę z nadrukiem. (W końcu jakieś wygodne rzeczy!) Związałam szybko włosy w mało elegancki kucyk, kiedy chłopcy już wyszli poodkurzałam całe mieszkanie, odświeżyłam się w łazience, wzięłam kluczę i wyszłam. Mike będzie miał nietęgą minę widząc mój dzisiejszy strój. Po drodze wstąpiłam do małego sklepu nieopodal domu po ciasteczka do kawy.

Ding. Dong. Zadzwoniłam około 8 do drzwi. Niemal natychmiast te otworzyły się i stanął w nich mój kolega z pracy.

- Przyjechałaś – uśmiechnął się – zapraszam!

Wpuścił mnie do środka, zamykając za mną drzwi. Rozejrzałam się po wnętrzu, ściany były jasno kremowe, na podłodze położony był drewniany parkiet, a meble koloru ciemnego drewna doskonale wszystko uzupełniały. Dom był bardzo elegancki, a za razem skromnie urządzony.

- Na lewo do kuchni – pokierował mną Mike.

Kuchnia była śliczna i ciepła, aż się prosiła by w niej gotować. Mogłabym spędzać całe dnie w takim pomieszczeniu piekąc ciasteczka i gotując przeróżne potrawy.

- Masz taki piękny dom – westchnęłam – A ta kuchnia! Dech zapiera!

- Dziękuję – zaśmiał się – Moja mama miała gust i kochała gotować.

- To widać – rozejrzałam się jeszcze raz – Przyniosłam ciasteczka.

Wyciągnęłam rękę z słodkościami w jego stronę. Ostrożnie przyjął ją ode mnie i wysypał zawartość na talerzyk.

- Jaką kawę pijesz? - zapytał odwrócony plecami.

- Sypana, czarna z 2 łyżeczkami cukru. - od lat nie piłam innej. Nie znosiłam gorzkiej a śmietanka tylko psuła mi smak.

- Proszę – postawił przede mną pomarańczowy kubek w kwiatki, a identyczny po drugiej stronie stołu – Uwaga gorąca.

Uśmiechnął się pod nosem, po czym usiadł wygodnie na krześle naprzeciwko.

- Taki strój do pracy? - upił łyk – No no..

Zaśmiałam się. Byłam ciekawa kiedy zapyta.

- Do pracy? - udałam niewiniątko – Nic mi o tym nie wiadomo.

- Jak to? - zdziwiony podniósł brwi – Coś się zmieniło?

- Chciałam wziąć pół dnia urlopu, ale szef dał mi cały dzień – wesoło zamrugałam.

- Mogłaś powiedzieć! - odstawił kubek – Sprawdziłbym autobusy..

- Przestań – przerwałam – Przecież obiecałam, że Cię odwiozę. Poza tym mam po drodze, bo jadę na rynek.

Zamilkł na chwile, po czym wstał i usiadł obok mnie.

- Sam – zaczął – Nie musisz się, aż tak mną przejmować. Umiem sobie radzić, a Ty i tak masz już dużo zmartwień na głowie.

- Mike – odpowiedziałam mu podobnym, poważnym tonem – Gdybym uważała to za zmartwienie to nie przyjechałabym.

- Ale..

- Nie ma „ALE” - przerwałam – Tak jak mówiłam jadę na rynek, a sam wiesz, że to za naszym biurem.

- Głupio mi tak – szepnął.

- Niepotrzebnie. Jak za tydzień odbierzesz samochód będziesz sobie jeździł ile chcesz, a może to ja kiedyś będę potrzebowała podwózki?

- O każdej porze dnia i nocy – rozluźnił się z powrotem – Tylko jedno Twoje słowo!

- Zapamiętam – odparłam.

Posiedzieliśmy jeszcze godzinkę śmiejąc się i żartując. Po czym powoli zebraliśmy się do wyjścia. Mike poszedł się przebrać, a ja oglądałam wiszące na ścianie zdjęcia. Młoda, ładna kobieta patrzyła na mnie z ramki uśmiechając się promiennie, na innym starszy mężczyzna koszący trawę, a za nim ta sama osoba co na poprzedniej fotografii tylko dużo starsza. Kolejne zdjęcie przedstawiało małego, śpiącego na wielkim misiu chłopca.

- To ja – wskazał palcem to które akurat oglądałam – i mój miso Franek.

- A to pewnie Twoi rodzice? - zapytałam – Wyglądają na bardzo szczęśliwych.

- Byli zakochani w sobie po uszy – dotknął ściany tuż przy mnie – Coś co się trafia tylko raz.

- Piękne – uśmiechnęłam się po czym otworzyłam drzwi wychodząc jako pierwsza.

Mike wgramolił się na siedzenie i zapiął pasy.

- Miło było – powiedział – Chętnie to kiedyś powtórzę.

- JA też – włączyłam silnik – Od dawna mieszkasz sam?

- Jakoś 6 lat – spuścił głowę – Ale lubię posiedzieć sam, jak chcę pogadać to kogoś zaproszę no i czasem odwiedzają mnie starsze sąsiadki, którym czasem pomagam w domu czy ogrodzie. Ich wnuki raczej nie wpadają za często, a im po prostu brakuje czasem sił.

- Też mam taką sąsiadkę – odpowiedziałam – Pani Jadzia. Najmilsza kobieta świata i chyba najbardziej doinformowana osoba jaką znam!

- Ploteczki? - zaśmiał się.

- U niej? Koniecznie! - pokręciłam głową – Nie muszę nigdzie wychodzić, nikogo znać a i tak wiem o każdym sąsiedzie wszystko co się da!

- Ciekawa kobieta!

Zaparkowałam pod biurem.

- Jeszcze raz dziękuję i do jutra! - powiedział zamykając drzwi.

Pojechałam na rynek, kupiłam mnóstwo owoców i zawróciłam do domu.

O dwunastej Tomek wrócił z pracy.

- Hej – pocałował mnie w policzek – Jak Ci wolne mija?

- Hej – odpowiedziałam krojąc warzywa – Rano wypiłam kawę z tym znajomym z pracy, który ze mną jeździ a potem pojechałam na rynek.

- A co na obiad? - zapytał.

Nawet nie zapyta z jakim kolegą?

- Kurczak, ale będzie na 16, bo dziewczyna Kubusia przychodzi. - umyłam ręce i wzięłam się za obieranie ziemniaków – Wytrzymasz?

- Ok. Tylko zrobię sobie kanapkę – zajrzał do lodówki i wyciągnął parę składników – Jakbym zasnął to mnie obudź jak już będzie gotowe.

Wyszedł z kuchni i poszedł do sypialni. Obudzę go o 15 by zdążył się jeszcze wykąpać.

Trzy i pół godziny później kurczak był już prawie gotowy, Tomek się kąpał a Kuba robił lekcje. Wszystko było już niemal zrobione, więc poszłam do sypialni się przebrać, a potem zbierałam się do przygotowania stołu.

Nina i Kuba przyszli punktualnie. Dziewczyna widać trochę nieśmiała była ładną brunetką o czarnych oczach i lekko zaróżowionych polkach.

-Dzień Dobry – powiedziała podając mi dłoń – Jestem Nina.

- Hej – uścisnęłam jej dłoń i zaprosiłam do stołu – Lubisz kurczaka?

- Pewnie – uśmiechnęła się siadając koło Michała.

Kuba zajął miejsce naprzeciw a ja usiadłam na środku. Zaraz potem wszedł Tomek i zaczęliśmy jeść. Dziewczyna z początku cichutka śmiała się razem z nami, potem poprosiłam by opowiedziała jak zaczęli się ze sobą spotykać, aż w końcu kiedy talerze były puste Nina odebrała telefon od ojca, który miał po nią przyjechać, że już czeka.

- Było mi naprawdę miło – uśmiechnęła się – Pyszny obiad proszę Pani.

- Dziękuję, że nas odwiedziłaś – uścisnęłam ją – Wpadaj kiedy chcesz!

- Do widzenia! - pomachała nam, a Kubie posłał całusa i wyszła.

Zbliżała się dwudziesta, więc razem z chłopakami ogarnęliśmy stół, włożyliśmy naczynia do zmywarki posprzątaliśmy salon.

Zrobiłam sobie herbaty i usiadłam w kuchni z książką.

- Mamo – usłyszałam za plecami głos Michała – Chciałbym mieć pieska.

- Pieska? - zapytałam – A wychodziłbyś z nim na dwór przed szkołą?

- Oczywiście – poklepał się po klatce – Byłbym odpowiedzialny!

- Porozmawiam z tatą ok? - obiecałam.

- Super! - pobiegł do pokoju brata z pewnością pochwalić się pomysłem na jaki wpadł.

Zamknęłam książkę nie przeczytawszy nawet zdania i udałam się do sypialni.

- Będziemy mieli psa – powiedziałam do Tomka jak tylko się położyłam – Co Ty na to?

- Ale nie ja będę po nim sprzątał – powiedział zaspanym głosem – Ale raz dziennie po pracy mogę z nim wychodzić.

- Jesteś kochany – cmoknęłam go w czoło – Śpij smacznie.