DOKUMENTY TO INFORMACJE WYJAŚNIAJĄCE NIEKTÓRE KWESTIE I POKAZUJĄCY HISTORIE PRZED WYDARZENIAMI Z KSIĄŻKI I TO NIE SĄ PEŁNE RODZIAŁY

Dr. Faro znalazł się w niezwykle dziwnej sytuacji. Podczas jednej z ostatnich misji został wysłany wraz z oddziałem MTF, aby schwytać obiekt SCP-106. Operacja przebiegła bez większych trudności, jednak w domu, w którym udało się uwięzić byt, doszło do tragedii, niemal cała rodzina mieszkająca na miejscu została brutalnie zabita. 

Przy życiu pozostało tylko jedno dziecko: dziesięcioletnia dziewczynka o brązowych włosach i błękitnych oczach, nosząca imię Betty. Po raz pierwszy od długiego czasu Faro poczuł coś, co rzadko miał okazję poczuć w swoim życiu współczucie i smutek. Postanowił zająć się ocalałym dzieckiem, które nawet nie zdawało sobie sprawy z koszmaru, jaki wydarzył się wokół niej. 

Z czasem zaczął traktować Betty jak własną córkę. Dzięki niej odkrył na nowo ludzkie uczucia, które uważał za dawno utracone. Choć dziewczynka mieszkała na terenie Ośrodka 19 z doktorem Faro, co początkowo wywoływało wiele problemów i kontrowersji, wkrótce jej obecność zaczęła zmieniać atmosferę wśród personelu. Niektórzy doktorzy, na co dzień przyzwyczajeni do chłodnej rutyny i pracy z koszmarami, zaczęli dostrzegać w niej odrobinę normalności i niewinności. 

Sam Faro, choć nie potrzebował jeść ani pić zmienił to. Zaczął jadać, pić i nauczył się gotować aby dziewczynka mogła poczuć się normalnie jak w zwykłej rodzinie. Przez trzy lata w Ośrodku panował nieznany dotąd cień rodzinnego ciepła… aż do dnia, w którym doszło do kolejnej próby ucieczki SCP-682. W chaosie, który ogarnął placówkę, Betty zginęła. Została przygnieciona przez płonące fragmenty budynku, a następnie pożarta przez bestię. Faro, będąc świadkiem tej sceny, zobaczył rękę dziewczynki wystającą z pyska gada i usłyszał jej głos, którym SCP-682 szydził, udając ofiarę. 

Tego dnia Faro wpadł w szał. Wykorzystując swoje zdolności, wprawił SCP-682 w stan „rozpadu” i niemal doprowadził do jego unicestwienia. W swojej furii obarczył winą za śmierć Betty także personel Fundacji zabijając kilkudziesięciu pracowników w akcie zemsty. Dopiero trzy lata później sam Faro zgładził gada… Przez samego siebie.

SCP-106 to gnijący humanoid, który potrafi przechodzić przez ściany, powodować korozję i więzić ofiary w swojej kieszeni wymiarowej, zwanej również wymiarem łzowym.

SCP-682 to ogromny, inteligentny gad, który nienawidzi wszelkiego życia, nieustannie adaptuje się do zagrożeń i pozostaje praktycznie niezniszczalny.

Stan rozpadu to unikalny stan, w którym ciało żywej istoty zaczyna się rozpadać, a każdy ruch, mrugnięcie czy oddech wiąże się z niewyobrażalnym bólem, tak intensywnym, że ofiara w krótkim czasie błaga o śmierć. Kiedy użyje się w pełnym stadium rozpadu ciało ulega dezintegracji i zamienia się w substancję przypominającą proch. Jest możliwość od razu przemienienia danego obiektu w prochopodobną substancje. Do tej pory zarejestrowano tę zdolność jedynie u Dr. Faro oraz u Feyi.